Antiutopijska i dekonstruktivna vizija: Vladimir Sorokin, Plavo salo

Sažetak

Utopijski književni tekstovi predstavljaju život kakav bismo željeli imati i o kakvu maštamo, smatrajući da smo ga zaslužili; distopijski ili antiutopijski tekstovi pak predstavljaju budućnost kakva bi se mogla dogoditi. Osim što skreću pozornost na tu, nimalo svijetlu, budućnost, distopijska djela izoliraju i opisuju ono što u pojedinom društvu, pojedinoj zajednici, ne valja. Tako Vladimir Georgijevič Sorokin u provokativnom postmodernističkom Plavom salu (Goluboe salo, 1999) pokušava, između ostalog, de(kon)struirati idolopoklonstvo, kult ličnosti koji su njegovali diktatori, ali i osporiti krute norme književnosti odnosno kulture.