Autohtona onomastika na klasičnom delmatskom području

Sažetak

Područje jugozapadne Bosne, odnosno Livanjskog, Duvanjskog i Glamočkog polja, bilo je tokom cijele svoje historije svijet za sebe. Kulturni utjecaji iz susjednih krajeva, migracije i slično, nisu nikada mogli prekinuti ili bitnije promijeniti osebujne i ponešto usporene unutrašnje tokove razvoja. Ovu oblast naseljavali su u antičkom periodu ilirski Delmati, pa se ona s pravom može nazvati klasičnom delmatskom oblasti. I pored slabe istraženosti antičkog perioda u historiji jugozapadne Bosne, te slučajnog karaktera nalaza i njihove fragmentarnosti, do sada objavljena epigrafska građa omogućava formiranje relativno opširnog i višeslojnog lokalnog onomastičkog repertoara. Upada u oči brojnost srednjodalmatinskih, odnosno delmatskih imena u autohtonoj onomastici jugozapadne Bosne. Dakle, klasično delmatsko područje ne izdvaja se oštro od šire imenske oblasti. Za Delmate naseljene na tri kraška polja sjeverno od Dinare karakteristična su bila epihorska lična imena: Bato, Dasas, Paio, Plator, Surus, Titus i Varro. Utjecaji jugoistočne ilirske imenske oblasti izraženiji su nego utjecaji panonske imenske oblasti. Keltski imenski repertoar osjetno prožima onomastiku jugozapadne Bosne, ali nesumnjivo keltskog porijekla bilo bi samo jedno ime - Cato. Na zadinarskom delmatskom području najviše potvrda ostavila je jednoimenska jednočlana ilirska formula. Na drugom mjestu po učestalosti dolazi jednoimenska dvočlana formula bez riječi filius. Iznenađuje veliki broj primjera prožimanja rimskih s autohtonim ilirskim onomastičkim elementima, a to se posebno odnosi na Glamočko polje.