Ideja otuđenja i razotuđenja svakako je »mlađa« od svoje vlastitosti, ali je »stara« koliko i filozofija sama. U filozofiji Plotina, u njegovoj dijalektici »jednog« i »mnoštva« ugrađena je ideja alijenacije kao odnos suštinskoga i pojavnoga. Njegovu je suštinskom mnoštu princip suštinsko jedno, a ono postaje mnoštvo svojim preoblikovanjem i eksteriorizacijom svoje suštine. Tu su ideju preuzeli u gotovo nepromijenjenom značenju poganski i kršćanski mističari i ugradili je u patrističku i skolastičku filozofiju. Ovdje je ona služila objašnjenju jednog procesa na tragu postanka svijeta.
