En la unua parto de la studo (»Enkodukaj rimar koj«), autoro sub- numero de la sama periodajo: J. Vrančić, »Fundamentoj por unu ebla koncepto...«, Radovi Filozofskog fakulteta, Zadar, No 14— 15, Zadar 1976.) En la unua parto de la studo (»Enkondukaj rimarkojy), autoro sub- strekas pragmatikan, generalisman (ne specijalisman), integrigan karak- teron de la eksponotaj ideoj. Ili devas priservi kiel bazo por unu inter- faka pritrakto kaj elirpunkto por seréado de novajn eduk-klerigajn enhavojn kaj metodojn sur kampo de formiga kulturo. Daurigante, autoro prilumigas signifon de faka esprimo »formigo«, »formigado« en sintagmo »formiga kulturo«, akcentante ke tiu èi vorto estas uzata por signi konstantan form-komponanton karakterizan por ciu homa ellabo- rajo, ek de simpla, mane au mašine farita, ajo, fin al elstara arta verko. Oni devas priatenti nur partan samsignifon kun generale uzata termino »dizajno« (angla »design«) en senco de spacformiga planfarado (industria formigo, grafika formigo, arkitektura, urban'isma kaj regiona projektado), kaj ankaü kun plilargigita signifo de la sama esprimo, en duvorta »total design«. En la dua parto (»Teoria reintegrigo de form-produkta homa agado«) autoro skizas tri fundamentajn tavolojn de homa agado: 1. grandparte pure teknika produktado, sen konscia formfarado, 2. produktado kun konscia formfarado, kaj 3. produktado kaj komunikado esence performa, arto. Tezo de la autoro estas ke en óiuj tri tavoloj oni renkontas la samajn dijalektikajn kontraustrarojn: psiko-fizikajn, kreo-teknikajn, form-enhavajn ktp. sed en diversaj proporcioj. En la tria parto (»Retumo al la fundamenta modelo«) oni skize pri- studas la tutan amplekson de homa agado, el Vidpunkto de fundamenta dijalektika modelo: naturo-homo-ellaborajo (verko). Aparte oni akcentas dinamikan karakteran de la modelo montrante ankaü multajn vidpunk- tojn kiujn gi malfermas por analizo de homaj farajoj aü kreajoj, kaj por analizo de homa agado entute.
