Во почстокот na статгуата cc наведуваат податоци врзани за годината на излсгуваіьето во печат па ромапот Курлани од Мирко Божик'" како и па максдопскиот превод па Сотир Гупсски. Авторката истакпува неколку од, BepojaTito, миогуте можности да се споредуваат Мирко Божик' и Сотир Гулески: лексичко обогатуваіье на хрватскиот и македоискиот ]азик, Курлапитс па Божик' и Шилсговци па Гулески, Сиіь и Прилеп. Како пепосрсдеп повод да се напипіе стати)ага е иедамнешната смрт на М. Божик' (1919-1995) и десетте години од смртта иа С. Гулески (1917-1985). Во продолжение авторката се задржува на две карактеристики па стилот и )азикот на М. Божик’: аугментативите (и лсксичкото дехуманизирагье) и пе)оративите. Истите ги ирослсдува дава]к’и непосредно конкретни примери и од изворииот текст и од македоискиот превод. Во заклучокот авторката констатира дека мег'у изворииот текст и максдопскиот превод на К урлани е постигната динамична еквивалентност, што ке рече дека Гулески не тежел кои задолжителна врска мег'у изворииот текст и читателот на преводот.
