U radu se razmatraju ranije poznate (anemije, sutokulture) i novije teorije (socijalne kontrole, socijalnog učenja, samoodbacivanja ili self-rejection) socijalno neprihvatljivih vidova ponašanja mladih. Ono što povezuje ove teorije jeste njihova zasnovanost na socijalno psihološkim kategorijama. Na taj način socijalizacija mladih je dobila jedno od centralnih mjesta u objašnjavanju socijalno neprihvatljivih ponašanja mladih. U razmotrenim teorijama posebno je diskutabilno: prenaglašavanje uloge socijalno psiholoških komponenti, odnosno inkorporacija modernog biheviorizma u eksplanaciji devijantnih ponašanja mladih i velika sličnost među njima prema temeljnim komponentama tako da se njihova razlika u naslovima ne očituje i u onome na čemu se zasnivaju. Čini se da bi se ti nedostaci mogli prevazići, ako bi se teorije više temeljile na bazičnim korijenima koji su više u tehnologiji klasnog života i rada nego samo u korelacijama sa socijalno psihološkim kategorijama. Te kategorije, iako u tom pogledu imaju određeno značenje, također, su rezultat kompleksnog jedinstva modela uticaja koji potiču iz tehnologije klasnog života i rada u savremenom društvu. Zbog svega toga dalja teorijska istraživanja su neophodna u ovom području.
